นักออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
 
       ผู้ที่ทำหน้าที่ออกแบบ ผลิตภัณฑ์ เป็นผู้ออกแบบสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมประเภทต่าง ๆ ด้วยกระบวนการวิเคราะห์ วิจัย ผสม ผสาน โดยการนำวัสดุ กรรมวิธีการผลิต ลักษณะรูปแบบและขนาดของผลิตภัณฑ์ เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมกับผู้ใช้และตลาด รวมทั้งความเป็นไปได้ในการผลิตในระบบอุตสาหกรรม  สร้างแบบผลิตภัณฑ์  อุตสาหกรรมและพาณิชยกรรม เช่น เครื่องใช้ไฟฟ้า ยานยนต์  อุปกรณ์ตกแต่ง ประดับยนต์ ของเล่น เครื่องเรือน เครื่องนุ่งห่ม ผลิตภัณฑ์ดินเผา เครื่องแก้ว  เครื่องประดับ สิ่งทอและเครื่องใช้ภายในบ้านเรือน ตลอดจนผลิตภัณฑ์สิ่งพิมพ์ต่าง ๆ โดยออกแบบให้มีรูปร่างลักษณะที่สวยงามและใช้ประโยชน์ได้ด้วย
 
ลักษณะของงานที่ทำ
1. ออกแบบผลิตภัณฑ์ โดยอาจใช้กราฟฟิคคอมพิวเตอร์ เข้าช่วยในการออกแบบ เพื่อให้ภาพออกมามีมิติ  และสมบูรณ์แบบ เสนอผู้ว่าจ้างหรือลูกค้า พิจารณา
2. สร้างแบบจำลองและทดลองทำผลิตภัณฑ์ต้นแบบ โดยผสมผสานวัสดุท้องถิ่นที่แตกต่างกันซึ่งมีความ แข็งแรงและทนทาน โดยคำนึงถึงประโยชน์ใช้สอยสูงสุด และตรวจสอบการทดลองใช้ 
3. เขียนเทคนิควิธีการประกอบแบบระบบพิกัดพร้อมทั้งขั้นตอนในการปฏิบัติในโรงงาน 
4. ประมาณการต้นทุนค่าใช้จ่าย เพื่อให้มีราคาย่อมเยาสำหรับผู้ใช้
 
สภาพการจ้างงาน
       สำหรับนักออกแบบบรรจุภัณฑ์ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจะได้รับอัตราค่าจ้างเป็นเงินเดือนซึ่งขึ้นอยู่กับผลงานการออกแบบ และผลงานการฝึกงานที่นำเสนอ อาจได้ค่าตอบแทนจูงใจเมื่อทำงานเสร็จแต่ละโครงงานโดยได้รับเป็น 2 - 3 เท่าของเงินเดือน ส่วนโบนัสขึ้นอยู่กับผลประกอบการของสถานประกอบกิจการ และได้รับผลประโยชน์อย่างอื่นตามกฎหมายแรงงาน 
ผู้ที่ทำงานในสถานประกอบกิจการดังกล่าวจะมีกรอบกำหนดในการทำงานรวมทั้งชั่วโมง การทำงาน คือวันละ 8 ชั่วโมง หรือสัปดาห์ละ 40 - 48 ชั่วโมง และอาจต้องทำงานล่วงเวลา ทำงานใน วันเสาร์ วันอาทิตย์และวันหยุด แต่ถ้าเปลี่ยนไปประกอบอาชีพส่วนตัวโดยเปิดสำนักงานหรือใช้บ้านเป็น ที่ทำงาน รับจ้างทำงานให้สถานประกอบกิจการเดิม หรือผู้ว่าจ้างอื่นๆ เป็นโครงงานไป ค่าตอบแทนจะคิดเป็นงานเหมา หรืออาจได้รับเงินค่าตอบแทนมากกว่าเดิม กำหนดเวลาทำงานก็จะไม่แน่นอน
 
สภาพการทำงาน
       บรรยากาศในการทำงานจะเหมือนกับฝ่ายศิลปกรรมอื่นๆ ที่มีพื้นที่ปฏิบัติงานเป็นสัดส่วนมีอุปกรณ์เครื่องมือในการออกแบบครบถ้วน ถ้าประกอบธุรกิจที่บ้านจะมีลักษณะเป็นสตูดิโอ การทำงานที่มีอุปกรณ์ครบถ้วนเช่นกัน เมื่อปฏิบัติงานตามที่มีผู้ว่าจ้างแล้วเสร็จ อาจจะออกแบบผลงานของตนเองอันไม่จำกัดความคิด 
 
คุณสมบัติของผู้ประกอบอาชีพ 
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีคณะศิลปกรรม หรือ  สถาปัตยกรรมสาขาตกแต่งภายใน สาขานิเทศศิลป์ หรือคณะวิศวกรรมและเทคโนโลยีการเกษตรวิชาเอกเทคโนโลยีเครื่องเขียนและการ ออกแบบ 
มีความสามารถในการวาดภาพแสดงรูปร่าง (Perspective) หรือใช้คอมพิวเตอร์ช่วยในการออกแบบ
มีความรู้และเข้าใจในจิตวิทยาอุตสาหกรรม 
สามารถเดินทางไปต่างจังหวัดหรือออกพื้นที่ได้ 
มีความเข้าใจในวัสดุที่นำมาผสมผสานประยุกต์ใช้ออกแบบได้เป็นอย่างดี โดยให้เข้ากับท้องถิ่นและแสดงถึงเอกลักษณ์ของท้องถิ่นนั้นได้อย่างดี 
สนใจความเคลื่อนไหวของงานออกแบบต่างๆและมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์เพื่อสร้างผลิตภัณฑ์นวัตกรรมให้กับวงการอุตสาหกรรม 
มีระเบียบวินัย และความรับผิดชอบสูง
 
การเตรียมความพร้อมสู่อาชีพ
       ต้องเป็นผู้สำเร็จการศึกษาหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลายครบเกณฑ์ที่สถาบันอุดมศึกษาแต่ละแห่งกำหนด เพื่อสอบคัดเลือกผู้เข้าศึกษาต่อใน สาขาออกแบบผลิตภัณฑ์ 
สาขาออกแบบผลิตภัณฑ์สามารถแบ่งออกเป็น 3 รูปแบบใหญ่ ดังนี้
1.ผลิตภัณฑ์หัตถศิลป์ หรือหัตถกรรม เป็นออกแบบผลิตสิ่งของเครื่องใช้ในแบบภูมิปัญญาท้องถิ่นในปริมาณไม่มากแค่เพียงพอในท้องถิ่นเท่านั้น
2.ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เป็นการออกแบบที่มุ่งเน้นในการผลิตสำหรับคนจำนวนมากใช้เทคโนโลยีและเครื่องจักรเข้ามาใช้ในการผลิต เน้นความสวยถูกใจผู้บริโภค
3.ผลิตภัณฑ์หัตถอุตสาหกรรม เป็นการทำให้งานหัตถกรรมดังเดิมนำมาพัฒนาผลิตให้เพียงพอต่อความต้องการของตลาด
 
โอกาสในการมีงานทำ
       สำหรับผู้ประกอบอาชีพนี้ ที่มีความสามารถในการริเริ่มสร้างสรรค์ เมื่อทำงานในองค์กรธุรกิจเอกชนอยู่ระยะหนึ่งจะออกมาประกอบอาชีพอิสระเปิด กิจการธุรกิจของตนเองเพื่อ ออกแบบผลิตภัณฑ์ที่แปลกใหม่ ให้ตรงกับกลุ่มเป้าหมายที่วางไว้ ซึ่งจะทำรายได้ดีเพราะผู้ว่าจ้างจะเป็นผู้ที่ มี ฐานะอาชีพนี้จึงเป็นอาชีพที่ไม่มีการตกงานถ้ามีไฟในการทำงาน ควรเปิดโลกทัศน์ให้กว้าง  สนใจค้นคว้าหาข้อมูล เพิ่มเติมและสร้างสัมพันธ์กับองค์กร และลูกค้าในเชิงธุรกิจ แนวโน้มในตลาดแรงงานอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนมากผู้ประกอบอาชีพนี้ มักจะสำเร็จการศึกษาสาขาตกแต่งภายใน  ซึ่งมีวิชาการออกแบบเครื่องเรือน ทำให้มีโอกาสเลือกทำงานประเภทนี้ได้  
 
โอกาสความก้าวหน้าในอาชีพ
       ผู้ที่ปฏิบัติงานอาชีพนี้ในสถานประกอบกิจการผลิต อาจได้รับการเลื่อนตำแหน่งไปจนถึงตำแหน่งสูงสุดตามโครงสร้างขององค์กร เช่น ผู้จัดการฝ่าย ถ้าประกอบอาชีพอิสระอาจทำหน้าที่เป็นผู้ขายผลิตภัณฑ์ที่สร้างสรรค์ขึ้นเองหรือของผู้อื่นด้วย
 
ตัวอย่างมหาวิทยาลัยและคณะที่เกี่ยวข้อง
1. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาวิชาการออกแบบอุตสาหกรรม
2. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะอุตสาหกรรมเกษตร (สาขาวิชาพัฒนาผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเกษตร)
3. มหาวิทยาลัยขอนแก่น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาวิชาออกแบบอุตสาหกรรม
4. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คณะวิจิตรศิลป์ สาขาวิชาการออกแบบ
5. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ สาขาวิชาการออกแบบอุตสาหกรรม
6. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ คณะสถาปัตยกรรมและการออกแบบ สาขาวิชาศิลปประยุกต์และการออกแบบผลิตภัณฑ์
7. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิชาวิศวกรรมออกแบบผลิตภัณฑ์
8. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาศิลปะการออกแบบหัตถอุตสาหกรรม
9. มหาวิทยาลัยนเรศวร คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์
10. มหาวิทยาลัยบูรพา คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์
11. มหาวิทยาลัยพะเยา คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาศิลปะและการออกแบบ
12. มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี คณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ สาขาออกแบบอุตสาหกรรม
13. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี วิชาเอกออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
14. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ สาขาวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
15. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
16. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา คณะศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาวิชาออกแบบอุตสาหกรรม วิชาเอกออกแบบเครื่องเรือน
17. มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
18. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
19. มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์
20. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์หัตถกรรม 
 
ที่มา: กองส่งเสริมการมีงานทำ